Chrysanten Dekker schot in roos

0

Ze zijn lang houd­baar en goed te ver­wer­ken in meng­boe­ket­ten. Chry­san­ten heb­ben be­lang­rij­ke plus­pun­ten voor de con­su­ment en de han­del.

Dat weet Cees Dek­ker uit Hens­broek als geen an­der. Zijn be­drijf Dek­ker Chry­san­ten aan de Ju­li­a­na­weg in Hens­broek is uit­ge­groeid tot een mul­ti­na­ti­o­nal met ves­ti­gin­gen in Tan­za­nia, Bo­li­via en Co­lom­bia. Dek­ker vliegt de hele we­reld over, maar de ba­ker­mat is en blijft Hens­broek waar zijn suc­ces ooit be­gon met de ver­e­de­ling van de Ma­bi­da. Deze chry­sant, ver­noemd naar de koos­naam van Nel­son Man­de­la, is door­ont­wik­keld tot het pa­ra­de­paard van het be­drijf. Tien jaar ge­le­den wer­den er nog 50.000 ste­len per week ge­oogst en daar is een nul­le­tje bij­ge­ko­men, 500.000 per week. Het zou Dek­ker niet ver­ba­zen als dat aan­tal op­loopt naar 700.000 ste­len per week. Dui­ze­ling­wek­ken­de ge­tal­len, be­seft de 61-ja­ri­ge di­rec­teur.

Ve­re­de­ling

Ter­wijl de Ma­bi­da min of meer bij toe­val werd ont­dekt. ,,We wil­den bij het ver­e­de­len op iets an­ders uit­ko­men dat de tra­di­ti­o­ne­le chry­sant. Op een ge­ge­ven mo­ment kwa­men we op een pro­duct uit van maar twee cen­ti­me­ter door­sne­de en dat zag er leuk uit. Je pro­beert iets en soms pakt het goed uit. Wij­zelf kun­nen het wel mooi vin­den, maar de vraag is hoe de han­del daar op re­a­geert. Nou, de markt heeft deze bloem en­thou­si­ast op­ge­pakt en toen zijn we door­ge­gaan op de in­ge­sla­gen weg en meer aan­ver­wan­te bloe­men ont­wik­keld."

On­ge­merkt heeft de chry­sant zich in de we­reld­top ge­meld. Het is na de roos de twee­de snij­bloem en Dek­ker be­hoort tot de vier groot­ste spe­lers die chry­san­ten on­der ei­gen li­cen­tie teelt.

In­mid­dels is het ge­he­le kleu­ren­spec­trum be­schik­baar; wit, groen, crè­me, geel, oran­je, roze, paars en rood. Dat le­vert schit­te­ren­de en voor­al ge­va­ri­eer­de cre­a­ties op, weet Dek­ker. ,,Dat is de kracht van de chry­sant. Ze zijn aan­trek­ke­lijk voor bloe­mis­ten, om­dat ze zo goed in meng­boe­ket­ten pas­sen. Er is al­tijd wel een kleur die voegt."

Wie had dit ooit kun­nen den­ken? Zijn va­der Piet be­gon als vracht­vaar­der en moest zijn werk­zaam­he­den sta­ken van­we­ge de ruil­ver­ka­ve­ling. Se­ni­or werd tuin­der en teel­de kool en aard­ap­pe­len. In 1959 bouw­de hij zijn eer­ste kas­je van vijf­hon­derd vier­kan­te me­ter waar hij to­ma­ten en kom­kom­mers oogst­te. En­ke­le ja­ren la­ter was diens zoon Niek (Cees' broer) een van de eer­ste bloe­men­te­lers die erin slaag­de chry­san­ten jaar­rond te pro­du­ce­ren. ,,Hij kwam in maart met chry­san­ten op de vei­ling. Ze vroe­gen hem of hij niet een beet­je in de war was'', glim­lacht Dek­ker ruim vijf­tig jaar la­ter.

Met de voor­uit­zien­de blik van grond­leg­ger Niek als ba­sis stuw­de Cees Dek­ker het be­drijf voort in de vaart der vol­ke­ren, want reeds in 1970 was hij een van de groot­ste chry­san­ten­te­lers en in 1980 start­te hij zijn ei­gen ver­meer­de­ring en sinds­dien heeft Dek­ker de re­gie vol­le­dig in ei­gen hand ge­no­men. Het re­sul­taat is een flo­re­rend be­drijf met in­ter­na­ti­o­na­le al­lu­re. Maar met de Noord-Hol­land­se nuch­ter­heid en de­ge­lijk­heid die ook de West-Fries Dek­ker zo ei­gen is. Hier geen op­ge­tuig­de pu­blic re­la­ti­ons af­de­lin­gen of mar­me­rend ont­vangst­hal­len. Aan de Ju­li­a­na­weg over­heerst de be­schei­den­heid. Geen tie­re­lan­tij­nen of over­dre­ven pracht en praal. Die be­waart Dek­ker voor in de ver­se bos­sen die hij bij ge­le­gen­heid uit­bun­dig in zijn ar­men houdt.

Bron: NHD